e pagina Reizen is het startpunt om het verhaal achter onze reizen te lezen. Wij dachten altijd dat we laatbloeiers waren op het gebied van verre reizen maar dat blijkt wel mee te vallen. Op onze reis naar Marokko zijn we een echtpaar tegen gekomen die ook pas in 2000 begonnen zijn met het maken van verre reizen en gaan nu vaak twee keer per jaar weg. Het volledige verhaal is te lezen bij de afzonderlijke websites, we werken hard om de layout aan te passen en het verhaal zo snel mogelijk te plaatsen.

nze reis naar Australië in 2000 was onze eerste vakantiereis buiten Europa. Deze reis was eerst opgezet om vrienden in Perth op te gaan zoeken en uiteindelijk hebben we besloten om dan maar gelijk een heel stuk van Australië te gaan bekijken. Deze vakantie is ons zo bevallen dat het snel duidelijk was dat we vaker dit soort reizen gaan doen. Op deze reis hebben we veel meegemaakt en de reislustigheid van de Nederlanders viel ons weer op. Gedurende de drie weken on the road van Darwin naar Perth kwamen we regelmatig Nederlanders tegen.
Dit begon al op de camping bij Wangi falls in Litchfield, daar stond een kleine tent naast onze camper. De bewoners van de tent zijn twee Nederlanders. Later komen we nog een Nederlands stel tegen ook onderweg naar Perth. Omdat er maar één weg langs de westkust loopt en er niet veel campings zitten kwamen we ze heel regelmatig tegen. Iets anders wat ons verbaasd maar eigenlijk best leuk is, is de nieuwsgierigheid van de Australiërs. Nadat men bemerkt dat je van buiten het continent komt willen ze graag weten waar je vandaan komt en wat je aantrekt in Australië.
In deze drie weken zijn we in Litchfield, Kakadu en Katherine NP geweest. Vanuit Katherine zijn we westwaarts om de Kimberleys heen gegaan en vandaar langs de westkust naar het zuiden toe. Op het stuk langs deze kust kan je prima snorkelen om de riffen te verkennen, deze zijn eenvoudiger te bereiken dan het Great Barrier Reef aan de oostkust. Langs de westkust zijn uitstekende locatie waar je in het Australische voorjaar de trek van de bultrug walvissen naar de wateren rond Antarctica goed kan aanschouwen.

wee jaar later zijn we naar Canada, British Colombia gegaan. Ons doel was daarbij de Rocky Mountains en de vulkaan Mount St Helens. Deze is in mei 1980 zeer explosief tot uitbarsting gekomen. Als geoloog en natuurliefhebber was ik heel benieuwd hoe het landschap 22 jaar na de explosie er uit zou zien. We zagen met eigen ogen dat de vernietiging massaal is geweest.
Washington State en British Colombia bezit een zeer afwisselende natuur en landschap. Vooral de Glacier Highway is aan te raden, je rijdt daar van Banff naar Jasper langs diverse gletsjers. De Europeanen gaan vaak alleen naar de nationale parken omdat deze het meest bekend zijn. Maar Britisch Colombia bezit zeer veel provinciale parken en deze zijn absoluut de moeite waard en zelfs vaak nog mooier omdat er minder toeristen komen.

et jaar daarop zijn we naar de Noordkaap gegaan, dit is een tocht vergelijkbaar door Australië en Canada. Voor het gemak hebben we de boot van Kiel naar Göthenborg genomen. Vanuit Göthenborg door het midden van Zweden naar het noorden gegaan. Na een klein stukje Finland, Noorwegen binnengereden om door te steken naar de Noordkaap. Dit is een heel mooi stuk, in Zweden in het begin heel veel bos en later open toendra. Het stuk in Finland en Noorwegen is alleen maar toendra. Ten noorden van de poolcirkel kom je heel veel van de Sami cultuur tegen.
Op de noordelijkste camping van de wereld gekampeerd en daarna langs de westkust teruggegaan naar het zuiden. Pas op de westelijkste punt van de Lofoten hebben we de middernacht zon kunnen aanschouwen. Het weer op de Noordkaap was daarvoor veel te slecht. Na een tocht van 4 weken hebben we de boot van Oslo naar Kiel genomen. In deze vier weken hebben we meer kilometers gereden dan in Australia of Canada.

n 2004 zijn we naar Kenya en Tanzania gegaan. Na enig onderzoek hebben we besloten om georganiseerd te gaan en na enig zoekwerk bleek Djoser een geschikte organisatie om mee te gaan reizen. Wij wilden namelijk zowel iets van de natuur als van de cultuur van de landen meemaken. Dat is zeer goed gelukt. In het kort ging de reis van Nairobi naar het noorden tot aan het Samburu National Park. Vandaar richting het westen gereisd tot Mount Elgon. Dit is een uitgedoofde vulkaan op de grens met Oeganda. De rit door de African Rift Valley is overweldigend mooi.
Vanuit Mount Elgon richting het zuiden gegaan, nog even gestopt bij het laatste stuk Tropisch regenwoud van Kenya alvorens de grens met Tanzania over te gaan. In Tanzania is een rustdag ingelast bij een bungalow park aan het Victoria meer. Dit bungalow park is opgezet door een drie Nederlanders. Vanuit het bungalowpark de Serengeti ingereden met twee overnachtingen op een volledig open natuurcamping. In de nacht hoorde we de leeuwen op een afstand van een paar honderd meter tekeer gaan.
Na een toer door de Ngorongoro crater (een caldera gevormd bij een vulkaan uitbarsting) richting Arusa gegaan. Daar heeft een deel van de groep de Kilimanjaro beklommen tot 2700 m. Op de laatste avond gegeten in de Carnivore in Nairobi, dit is een van de toprestaurants van de wereld.

et jaar daarop weer naar Australië geweest maar nu met een 4WD omdat we in 2000 bemerkt hebben dat je behoorlijk beperkt bent als je de vaste wegen niet kan verlaten. Deze keer hebben we een stop gemaakt in Singapore en één overnachting in Darwin. Deze keer zijn we van Darwin naar Cairns gaan, met Litchfield NP, Kakadu NP, Katherine Gorge en Mataranka als hoogtepunten. Vanaf Mataranka de Savannah Highway naar Cairns gevolgd. Bij Cairns de Bloomfield track gereden. Dit is een 4WD pad door de jungle van noordoost Queensland. Al een maand van te voren zijn we begonnen om de berichtgeving over de begaanbaarheid van de wegen de parken te volgen. Ten slotte gaan we net na de moesson en een goede planning en berijdbaarheid van de wegen is first priority.
De route vanaf Darwin naar Cairns is pas een paar maanden voor de reis vastgesteld en wel nadat we lazen over de Savannah Way. In eerste instantie stond Cape York, het meest noordelijke punt van Australië ook in de planning. In de plaats hiervan hebben we gekozen voor de route van Cooktown naar Cairns, in onze ogen een hele mooite tocht dwars door een stukje van het tropisch regenwoud van Queensland.

n 2006 hebben we het voor ons doen eenvoudig gehouden, namelijk Zwitserland en Griekenland. In Zwitserland zijn we nog maar sporadisch geweest en onderzoek bracht aan het licht dat Wallis (Rhone dal) zeer de moeite van een bezoek waard is. We zijn eerst een week in het Franse-talige deel en daarna een week in het Duits-talige deel geweest. Een aanrader.
Later in het jaar hebben we twee weken rondgereden op het vaste land van Griekenland. Eerst van Athene naar de Peloponnesos en daarna de Golf van Korinthe overgestoken. Vervolgens langs de westkust en noordgrens met Albanië en Macedonie richting de Egeïsche zee gegaan. Het stuk in de Peloponnesos gaan we nog een keer overdoen.

n 2007 hebben we een andere wens in vervulling gebracht, namelijk het reizen door de grootste woestijn op aarde. Deze reis hebben we opnieuw met Djoser gedaan. De gehele groep had maar een doel en dat was het aanschouwen van de Sahara.
Er was veel verbazing dat er maar zo weinig zand in de Sahara is. In tegenstelling tot wat door velen gedacht wordt bestaat een woestijn niet alleen uit zand. De Sahara bestaat voor 20% uit zand en de rest uit rotsen en oases. Een woestijn kan uit heel veel elementen bestaan, zout, ijs, zand, rotsen, water. De definitie van een woestijn is dan ook een gebied waar de verdamping vele malen groter is dan de neerslag.
Aanvullend zijn we in 2007 weer terug gegaan naar Griekenland om een aantal hele mooie plekken in de zuidelijke Peloponnesos te gaan bekijken. Plekken welke we in 2006 gezien hebben maar geen gelegenheid gehad om te bekijken.

n 2008 zijn we weer terug gegaan naar Afrika. Nu ver ten zuiden van de evenaar. We hebben een track safari gemaakt van de Victoria watervallen naar Kaapstad. Onderweg zijn we bij Chobe National Park, Okavanga swamps, Etosha salt pans, Skeleton coast, Sossus vlei, Fish River canyon en Orange river geweest. We hebben geraft op de Zambezi, overnacht in een KhoiKhoi hut, geslapen tussen de leeuwen en olifanten in de Etosha en Okavango swamps.

n 2009 zijn we in Europa gebleven. We hebben drie weken in Schotland rondgereisd van de oostkust naar de westkust en van de noordkust tot de zuidgrens. Daarbij hebben we de Inner en Outer Hebriden bezocht, de Orkneys en door de Highlands gereden over de typische Schotse eenbaanswegen. Gezocht naar het monster van Loch Ness en genoten van de schoonheid van dit wonderlijk mooie land.