Een trip door Australië met aansluitend een bezoek aan vrienden in Perth heeft bij ons de reiskoorts veroorzaakt. Het gevolg is dat we in de laatste jaren naar diverse landen binnen en buiten Europa zijn gegaan en er komen steeds meer interessante bestemmingen bij.
Op deze website vertellen we ons verhaal over de voorbereiding, het reizen door het land en al onze wederwaardigheden. Op deze pagina staat een overzicht van de landen waar we sinds 2000 geweest zijn. Bij elk land zijn foto's geplaatst en vertellen we over het land zelf.
Onze reisplannen voor de komende jaren zien er als volgt uit: in 2011 doen we het rustig aan en blijven in Europa, in 2012 staat Madagascar op de agenda en in 2013 Vancouver Island. Over 2014 is nog weinig bekend maar mogelijk dat het Noorwegen gaat worden. We weten al wel dat we in 2015 terug gaan naar Australië en deze keer naar de Kimberleys en Bungle Bungle.
Onder Downloads hebben we screensavers en Windows 7 theme geplaatst die foto's bevatten gemaakt op onze reizen.
In het foto album staan foto’s van de korte trips welke we tussen door maken. Dit zijn bijna altijd reizen binnen Europa.
Het plan is verder om de website uit te gaan breiden met korte films, informatie over hoe we met de foto’s omgaan en hoe de website is opgebouwd.

De reis in 2000 naar Australië was onze eerste vakantiereis buiten Europa. Deze reis was eerst opgezet om vrienden in Perth op te gaan zoeken en uiteindelijk hebben we besloten om dan maar gelijk een heel stuk van Australië te gaan bekijken. Deze vakantie is ons zo bevallen dat het snel duidelijk was dat we vaker dit soort reizen gaan doen. Op deze reis hebben we veel meegemaakt en de reislustigheid van de Nederlanders viel ons weer op. Gedurende de drie weken on the road van Darwin naar Perth kwamen we regelmatig Nederlanders tegen.
Dit begon al op de camping bij Wangi falls in Litchfield, daar stond een kleine tent naast onze camper. De bewoners van de tent zijn twee Nederlanders. Later komen we nog een Nederlands stel tegen ook onderweg naar Perth. Omdat er maar één weg langs de westkust loopt en er niet veel campings zitten kwamen we ze heel regelmatig tegen. Iets anders wat ons verbaasd maar eigenlijk best leuk is, is de nieuwsgierigheid van de Australiërs. Nadat men bemerkt dat je van buiten het continent komt willen ze graag weten waar je vandaan komt en wat je aantrekt in Australië.
In deze drie weken zijn we in Litchfield, Kakadu en Katherine NP geweest. Vanuit Katherine zijn we westwaarts om de Kimberleys heen gegaan en vandaar langs de westkust naar het zuiden toe. Op het stuk langs deze kust kan je prima snorkelen om de riffen te verkennen, deze zijn eenvoudiger te bereiken dan het Great Barrier Reef aan de oostkust. Langs de westkust zijn uitstekende locatie waar je in het Australische voorjaar de trek van de bultrug walvissen naar de wateren rond Antarctica goed kan aanschouwen.

In 2005 zijn we weer naar Australië geweest maar nu met een 4WD omdat we in 2000 bemerkt hebben dat je behoorlijk beperkt bent als je de vaste wegen niet kan verlaten. Deze keer hebben we een stop gemaakt in Singapore en één overnachting in Darwin. Deze keer zijn we van Darwin naar Cairns gaan, met Litchfield NP, Kakadu NP, Katherine Gorge, Mataranka, Undarra Volcanic NP en de Bloomfieldtrack als hoogtepunten. Vanaf Mataranka hebben we de Savannah Highway naar Cairns gevolgd en bij Cairns de Bloomfield track gereden. Dit is een 4WD pad door de jungle van noordoost Queensland. Al een maand van te voren zijn we begonnen om de berichtgeving over de begaanbaarheid van de wegen in de parken te volgen. Ten slotte zijn we net na de moesson gegaaan en een goede planning en berijdbaarheid van de wegen is first priority.
De route vanaf Darwin naar Cairns is pas een paar maanden voor de reis vastgesteld en wel nadat we lazen over de Savannah Way. In eerste instantie stond Cape York, het meest noordelijke punt van Australië ook in de planning. In de plaats hiervan hebben we gekozen voor de route van Cooktown naar Cairns, in onze ogen een hele mooite tocht dwars door een stukje van het tropisch regenwoud van Queensland.

In 2010 zijn we voor de derde keer in Australië geweest en nu geheel aan de zuidkust. We hebben gevlogen op Melbourne. Daar hebben we een hotel voor één nacht gereserveerd en de volgende morgen de camper opgehaald. Deze keer van Apollo Motorhomes. Om eerlijk te zijn dit is een groot succes geweest, zowel voor de prijs als voor de kwaliteit. De camper welke we meekregen was splinternieuw met alleen de afstand van Brisbane naar Melbourne op de teller. Ons doel was de ontmoeting met oude Australische vrienden, de Great Ocean Road, Flinders Range, de NullArbor plain met de walvissen in de Great Ocean Bight en de omgeving van Margaret River.
In Western Australia hebben we de zuidkust verkend, dit is een gebied dat we iedereen kunnen aanraden. Het landschap is schitterend, in het voorjaar heb je de bloemenpracht en als je vroeg in het seizoen gaat heb je grote kans om de Southern Right Wale in al zijn pracht in de baai van Albany te zien zwemmen. Als slot de regio van Margaret River, een locatie waar je wel twee maanden kan doorbrengen. Hier hebben we oude vrienden uit Perth ontmoet.

In 2002 zijn we naar Canada, British Colombia gegaan met een korte uitstap naar Washington State. Ons doel was daarbij de Rocky Mountains en de vulkaan Mount St Helens. Deze is in mei 1980 zeer explosief tot uitbarsting gekomen. Als geoloog en natuurliefhebber was ik heel benieuwd hoe het landschap 22 jaar na de explosie er uit zou zien. We zagen met eigen ogen dat de vernietiging massaal is geweest.
Washington State en British Colombia bezitten een zeer afwisselende natuur en landschap. Vooral de Glacier Highway is aan te raden, je rijdt daar van Banff naar Jasper langs diverse gletsjers. De Europeanen gaan vaak alleen naar de nationale parken omdat deze het meest bekend zijn. Maar Britisch Colombia bezit zeer veel provinciale parken en deze zijn absoluut de moeite waard en zelfs vaak nog mooier omdat er minder toeristen komen.
We hebben ook bemerkt dat Canadezen heel nieuwsgierig zijn waar het Europeanen betreffen, we zijn uitgenodigd om aan het einde van onze rondreis bij hun thuis langs te komen.
Deze trip naar Canada is niet onze laatste geweest, op het moment hebben we plannen om drie weken op Vancouver island te gaan doorbrengen.

In 2003 zijn we naar de Noordkaap geweest, dit is een tocht vergelijkbaar door Australië en Canada. Voor het gemak hebben we de boot van Kiel naar Göthenborg genomen. Vanuit Göthenborg door het midden van Zweden naar het noorden gegaan. Na een klein stukje Finland, Noorwegen binnengereden om door te steken naar de Noordkaap. Dit is een heel mooi stuk, in Zweden in het begin heel veel bos en later open toendra. Het stuk in Finland en Noorwegen is alleen maar toendra. Ten noorden van de poolcirkel kom je heel veel van de Sami cultuur tegen.
Op de noordelijkste camping van de wereld gekampeerd. Het noordelijke eiland is schitterend en je ziet ontzettend veel vogels. Verder is het kaal, wij waren daar aan het einde van juni en tijdens ons bezoek is de temperatuur niet boven de 5 graden geweest. Heel regelmatig sneeuwe het nog. Na dit bezoek aan de noordkaap zijn we langs de westkust met al zijn fjorden langzaam terug gegaan naar het zuiden. Het weer klaarde hier op en pas op de meest westelijkste punt van de Lofoten hebben we de middernacht zon kunnen aanschouwen. De tocht op de directe kustweg naar het zuiden is schitterend en op diverse plaatsen steek je met een ferry een fjord over. Na een tocht van 4 weken hebben we de boot van Oslo naar Kiel genomen. In deze vier weken hebben we meer kilometers gereden dan in Australia of Canada.

In 2004 zijn we naar Kenya en Tanzania gegaan. Na enig onderzoek hebben we besloten om georganiseerd te gaan en na enig zoekwerk bleek Djoser een geschikte organisatie om mee te gaan reizen. Wij wilden namelijk zowel iets van de natuur als van de cultuur van de landen meemaken. Dat is zeer goed gelukt. In het kort ging de reis van Nairobi naar het noorden tot aan het Samburu National Park. Vandaar richting het westen gereisd tot Mount Elgon. Dit is een uitgedoofde vulkaan op de grens met Oeganda. De rit door de African Rift Valley is overweldigend mooi.
Vanuit Mount Elgon zijn we richting het zuiden gegaan, nog even gestopt bij het laatste stuk Tropisch regenwoud van Kenya alvorens de grens met Tanzania over te gaan. In Tanzania is een rustdag ingelast bij een bungalow park aan het Victoria meer. Dit bungalow park is opgezet door drie Nederlanders. Vanuit het bungalowpark de Serengeti ingereden met twee overnachtingen op een volledig open natuurcamping. In de nacht hoorde we de leeuwen op een afstand van een paar honderd meter tekeer gaan.
Na een toer door de Ngorongoro crater (een caldera gevormd bij een vulkaan uitbarsting) richting Arusa gegaan. Daar heeft een deel van de groep de Kilimanjaro beklommen tot 2700 m. Op de laatste avond gegeten in de Carnivore in Nairobi, dit is een van de toprestaurants van de wereld.

In 2006 hebben we het voor ons doen eenvoudig gehouden, namelijk twee weken Zwitserland en een rondrit door Griekenland. In Zwitserland zijn we nog maar sporadisch geweest en onderzoek bracht aan het licht dat Wallis (Rhone dal) zeer de moeite van een bezoek waard is. We zijn eerst een week op een camping in het Franse-talige deel en daarna een week op een camping in het Duits-talige deel geweest. Een aanrader.
In deze twee weken hebben we veel van de hangende dalen van het Rhone dal te voet an vanuit de auto bekeken. In het Rhone dal is heel veel te zien op het gebied van cultuur en natuur. Als je goed oplet is het duidelijk dat dit inmense dal is gevormd door de Rhone gletsjer. De maximale uitbreiding van deze gletsjer is tot voorbij het meer van Grenoble geweest, dit is geweest in de laatste ijstijd.
Hangende dalen hebben een dalbodem welke hoger zit dan de dalbodem van het hoofddal. Hangende dalen ontstaan als de hoofdgletsjer het hoofddal dieper uitschuurt dan de zij gletsjers. Ze zijn een primaire kenmerk van een gletsjerlandschap.

In 2006 zijn we behalve in Zwitserland ook in Griekandland geweest. Hier hebben we een auto gehuurd in Athene en twee weken rondgereden op het vaste land van Griekenland. Eerst van Athene richting de Peloponnesos en rondgekeken bij het kanaal van Korinthe. In de Peloponnesos de Griekse oudheid opgezocht maar ook naar de steden geweest waar hard is gevochten voor de Griekse onafhankelikheid van het Ottomaanse rijk. Aan de westkand van de Holf van Korinthe de nieuwe handbrug overgereden en daarna vervolgens langs de westkust van Griekenland en noordgrens met Albanië en Macedonie richting de Egeïsche zee gegaan. Laatste mooie plekken waren tempel van Apollo met het Oracle van Delphi en de Acropolis In 2007 zijn we terug gegaan naar Griekenland om een aantal hele mooie plekken in de zuidelijke Peloponnesos te gaan bekijken. Plekken welke we in 2006 gezien hebben maar geen gelegenheid gehad om te bekijken. Voor ons is het vaste land veel mooier dan de eilanden, op de laatste zijn we tussen 1992 en 2000 heel veel geweest. Het voordeel van het vaste land is dat het massa toerisme het nog niet ontdekt heeft.
De laatste keer dat we Griekenland hebben bezocht was in 2011 en we zijn weer terug gegaan naar het schiereiland Mani in de Peloponnesos. De reden was dat we Kardamilli hebben ontdekt en dit is een hele leuke niet toeristische plaats. Het gehele schiereiland is schitterend met mooie stranden, leuke dorpen en uitstekende restaurants. Een hele grote aanrader.

In 2007 hebben we een andere wens in vervulling gebracht, namelijk het reizen door de grootste woestijn op aarde. Deze reis hebben we opnieuw met Djoser gedaan. De gehele groep had maar een doel en dat was het aanschouwen van de Sahara.
Er was veel verbazing dat er maar zo weinig zand in de Sahara is. In tegenstelling tot wat door velen gedacht wordt bestaat een woestijn niet alleen uit zand. De Sahara bestaat voor 20% uit zand en de rest uit rotsen en oases. Een woestijn kan uit heel veel elementen bestaan, zout, ijs, zand, rotsen, water. De definitie van een woestijn is dan ook een gebied waar de verdamping vele malen groter is dan de neerslag.
Op deze reis hebben we ook genoten van de Marokkaanse cultuur, deze is heel anders dan wat we in Nederland denken te weten. In Nederland zien we Marokkanen als luidruchtige, schofferende lastige mensen die zich niet willen aanpassen. Dit is een groot vooroordeel en gebaseerd omdat men niet wil inzien dat de Nederlands-Marokkaanse jeugd totaal geen vertegenwoordiger is van de Makreb cultuur in Marokko. Mijn aanrader is, “ga naar Marokko en ontdek dat je vooroordeel nergens op gebaseerd is”.
Wij hebben en rondreis gemaakt langs Fes, de Sahara en Marrakesh. De Marokkanen zijn heel nieuwsgierig waarom je naar Marokko komt. Er is wel een groot verschil in de mensen westelijk van de Andes en oostelijk van de Andes. Aan de westkant is men sterk Europees ingesteld, de levensstijl is net Spanje. Aan de oostkant is men veel meer Afrikaans ingesteld.

In 2008 zijn we weer terug gegaan naar Afrika. Nu ver ten zuiden van de evenaar. We hebben een track safari gemaakt van de Victoria watervallen naar Kaapstad. Onderweg zijn we bij Chobe National Park, Okavanga swamps, Etosha salt pans, Skeleton coast, Sossus vlei, Fish River canyon en Orange river geweest. We hebben geraft op de Zambezi, overnacht in een KhoiKhoi hut, geslapen tussen de leeuwen en olifanten in de Etosha en Okavango swamps.

In 2009 zijn we in Europa gebleven. We hebben drie weken in Schotland rondgereisd van de oostkust naar de westkust en van de noordkust tot de zuidgrens. Daarbij hebben we de Inner en Outer Hebriden bezocht, de Orkneys en door de Highlands gereden over de typische Schotse eenbaanswegen. Gezocht naar het monster van Loch Ness en genoten van de schoonheid van dit wonderlijk mooie land.

In het voorjaar van 2011 zijn we een week naar Madeira geweest. Madeira is een vulkanisch eiland, half zo groot als de provincie Utrecht met een top van ruim 1800m. Het eiland heeft hele steile kliffen en bevat heel veel autotunnels in verhouding tot zijn grootte. De oudere wegen lopen met haarspeldbochten tegen de steile ravijnen omhoog naar het boven plateau waar ze aan de andere kant van het plateau weer afdalen in een dal. In de laatste 10 jaar zijn heel veel tunnels gebouwd, zowel langs de buitenkant als dwars door het eiland.
Op het eiland hebben we een auto gehuurd en gebruikt gemaakt van hotels. Madeira staat bekend om zijn Levadas, met de hand uitgehakte het goten voor het transporten van water van het binnenland naar de dorpen aan de kust. Langs de transportgoot loopt een smal pad voor het onderhouden van de goot. De Levadas gaan vaak door tunnels waarvan sommige kilometers lang zijn.
Madeira is 5 miljoen geleden door vulkaanuitbarstingen op de zeebodem ontstaan en de laatste uitbarsting heeft 6000 jaar geleden plaatsgevonden. Uitbarstingen zijn nog steeds mogelijk en met regelmaat vinden er kleine aardbevingen plaats.